محمدعلی به ابادی
از on دسامبر 28, 2019
8 views

به نام خدا
مساله عدم دخالت روحانیان ونظامیان درسیاست امری شناخته شده در جهان امروز است ودر کشورهای غربی این ممنوعیت عملا وقانونا وجوددارد.
اما بدنیست درباره آن اندکی بنویسم .
این دوگروه که یکی به امور نظامی اشتغال داشته ودیگری به امور دینی هردو دارای کسوت ویژه ای هستند وشاید بجز این دومورد درجامعه کسی ملبس به لباس خاصی نیست .یکی درخدمت قدرت حاکم ودیگری درخدمت خداودین او .
تاریخ نشان میدهد که هرگاه چنین صنفی وارد حوزه سیاست شده اند مردم از حقوق اجتماعی خود ازجمله آزادی ودموکراسی محروم می شوند وآزادی بیان و رسانه محدود میگرددولذا دخالت این دوگروه را در سیاست ممنوع کرده اند .
البته ذکر دو نکته هم خالی از فایده نیست
یک اینکه چون ورود به سیاست ومدیریت جامعه حق هر شهروندی هست نظامی ها وروحانیون میتوانند ازکسوت خود جدا شده واز این حق خود بهره برند .
دو اینکه روحانیون ونظامی ها نباید در سیاست ومدیریت کشور حضور پیدا کنند بمعنی این نیست که دین وارتش ازجامعه حذف میگردد .
ارتش درهر کشوری مورد نیاز است ونظم وامنیت جامعه درگرو آن است وزیر نظر مدیریت جامعه اداره می شودواز طرفی دین در یک جامعه ای که اکثریت مردم آن دیندارند میتواند زیر بنای قوانین جامعه باشد اما مدیریت همچنان در دست منتخبان مردم است
مدیریت جامعه باید نماد قدرت ملت باشد که منتخب آنهاست نه نماد قدرت زر وزور وتزویر

2 کاربر از این خوشم آمد