اکتبر 1, 2018 از
به نام خدا
اگر چه بردگی وبندگی را میتوان دارای مفهوم واحدی دانست چرا که درهردو مملوکیت وجوددارد یعنی بنده وبرده هردو ملک صاحب خود تلقی میشوند اما ازنظر صاحبان آنها دارای تفاوت میباشند.
1- بنده مملوک خداوند است وبرده مملوک یک انسان دیگر
2-بنده آزادانه خودرا به بندگی می سپارد ولی برده اجباری برده میشود
3-مالک بنده از بنده خود بی نیاز است ولی مالک برده نیازمند خدمات برده است
4-خداوند هرگز بنده خودرا نمی فروشد ولی مالک برده برده خودرا می فروشد
5-نهایت بندگی سعادت اخروی است ونهایت بردگی رفاه دنیوی است
توضیح
1- خداوند انسان راآفرید وبه او اختیار داد تا بندگی اش را یپذیرد. آنگاه در مسیر بندگی باز حق دارد هرگاه احساس خطر کرد ازبندگی اش جدا شود وباز دوباره برگردد.
2-بردگی در جهان تنها دریک صورت ازنظر دین خدا مجاز است وآن زمانی است که کافری حربی به یک متدین یورش برد ویا کافران حربی به یک جامعه دینی حمله کنند .چون کافران به خداوند ایمان ندارند اگر درجنگ اسیر شوند برده مومنان میگردند.وچنانچه ایمان بخدا بیاورند آزاد میشوند.
حکمت این حکم خدا دراین است که اولا کافران هرگز دراندیشه جنگ با متدینان نباشند وثانیا زنان وکودکان خودرا همراه نیاورند .وقتی وارد جنگ شدند دیگر باید برده شوند تا درس عبرتی برای کافران باشد. اگر چه راه هائی برای خروج ازبردگی در نظر گرفته شده است.
ضمنا جنگ ابتدائی تنها با حضور معصوم امکان پذیر است.
3 Liked
,  و 1 نفر دیگر پسندیده اند
Page generated in 0.106 seconds with 13 queries and GZIP enabled on 195.201.246.16.