فوریه 18, 2018 از
بنام خدا
یکی از شرایط اصلی موفقیت درامری رهبری متمرکز درآن است چرا که تصمیمات اصلی توسط چند نفر گرفته شود بسیار بعید است که نتیجه ای حاصل گردد.اینکه جهان را خدائی یگانه دارد خود بهترین دلیل براین امر است. در کشورما متاسفانه سیستم اداری از پراکندگی مسوولیتها حکایت دارد که این امر هم برهزینه ها می افزاید وهم نتیجه را ابتر میکند.
ابتدا مثالی روشن از سیستم متمرکز میاورم وسپس مواردی از دوگانگی یا چند گانگی درمسوولیتها.
طبق قانون اساسی مدیریت نیروهای مسلح که امری اجرائی است با رهبری است وچون هیچ ارگان دیگری درآن دخالت ندارد همیشه در اجرای تصمیماتش موفق بیرون میاید .حضور موفق ایران در سوریه عراق ولبنان نتیجه این رهبری واحد است .این امر تنها امر اجرائی است که درصلاحیت رهبری قرار دارد. بقیه امور درصلاحیت قوه مجریه وقوای دیگر است .
مثلا ببینید که در امر امنیت دوارگان مسوولیت دارند ونتیجه تداخل آنها گرفتاری کشور درمساله دخالتهای خارجی است وهرروز هم افزون میشود.درامر ارشاد دوگانگی وجودارد در امر اقتصاد همچنین در مساله فرهنگ هم چنین است ونتیجه کارهارا هم می بینیم در امور خارجه هم چنین است.در قضیه قوه قضائیه نیز دوگانگی است .برای رفع اینگونه مشکلات مدام شورای عالی هماهنگی تشکیل میدهند اما هروزیری که درشورا شرکت میکند پس از امضا بدنبال کارخود میرود ومسوولیتهارا هم برعهده شورا ودبیر آن قرار میدهد .آیا تاکنون دیده شده است که درطول 30 سال گذشته وزیری محاکمه شده باشد؟ خیر چون آن وزیر مسوولیت را برعهده مقام بالاتر قرار میدهد ولذا موجب دردسر میشود.قانون اساسی در این زمینه مشکلی ندارد وبجز مساله نیروهای مسلح همه چیز تحت مدیریت قوای دیگر قرار میگیرد. در زمان امام راحل مسوولیت بنیاد مستضعفان وهیات اجرائی برعهده نخست وزیر بود .آستانها تحت نظر ارشاد وسایر امور متمرکز در قوه مجریه بودند .اما اینک چنین نیست ولذا نباید منتظر معجزه باشیم اگر پسرفت نداشته باشیم قطعا ایستا خواهیم بود وهزینه ها سرسام آور
1 Liked
 پسندیده اند