محمدعلی به ابادی
از on فوریه 10, 2020
7 views

به نام خدا
یاد آوری این ایام هم بنوعی شور انگیز است وهم غم انگیز.
در انقلاب بزرگ ملت ایران دو آرمان بزرگ وجودداشت یکی آزادی ودیگری عدالت اسلامی که این دو در همه پرسی درقاب
جمهوری اسلامی متبلور گردید.
اما بمرور با تفسیری ناصواب آزادی های مردمی در انتخاب محدود ومحدودتر شد وجمهوریت به حکومت بدل گردید.
وبجای قوانین عادلانه اسلامی تمامی مصادر قدرت در اختیار روحانیت قرار گرفت گویا آنان باید عدالت را برقرار کنند اما به سلطه آنان برمردم مبدل شد.
اینک به چشم خود می بینم که آرمان هایم به مسلخ رفته است ومن نه به آزادی رسیدم ونه عدالتی بنام اسلام
این بار اول نیست که ملت ما در انقلابش مورد دستبرد قرار گرفته است پیش از این در انقلاب مشروطیت شاهد مستبدان در مصادر امور بودند. اما مردم ما سرخورده نمی شوند چه خدارا ناظر بر امر جهان می بینند وباز امید دارند تا
مسوولان سر عقل آیند واز راه رفته برگردند ویا مردم خود دست به کار شوند

2 کاربر از این خوشم آمد