محمدعلی به ابادی
از on فوریه 10, 2019
2 views
به نام خدا
پیش از ورود به بحث دو نکته را باید متذکر شوم
1-اینکه اثبات خدا امری فطری وبدیهی است اما فیلسوفان دلائلی را مطرح میکنند از جمله برهان علیت که سرانجام به علت العلل میرسد ودانش فیزک بویژه پدیده مه بانگ موید این امر است.
2- نام خداوند مهم نیست هرچه باشد الله ئیل یهوه ایزد یزدان زئوس وهر نام دیگری مساله خود اوست بهر نامی که بنامیم
اما شناخت خداوند که در دانش خداشناسی مطرح است مهمترین دانش بشری است و درک او بستگی به میزان دانش یشری است
زمانیکه بشر دانش اولیه را داشت خداوندرا موجودی هیولائی ودر آسمان می پنداشت وحتی پیامبران هم با توجه بمیزان دانش بندگان نمیتوانستند آنگونه که لازم است خدارا توصیف کنند . البته تنها این امر در مورد خداوند نبود در مورد همه موجودات هستی میزان آگاهی کم بود .آیا امروزه نگاه ما به ماه وخورشید آنگونه است که درگذشته دور بود؟ هرگز
بنابر این با پیشرفت دانش بشری درک ما از خداوند هم دگر گونه شد وهر چه پیش رویم بیشتر خواهیم شناخت
خداوند دیگر در آسمان نیست تا برتختش نشیند بلکه همه جا هست در زمین همانند آسمان او همراه ماست با ماست درماست وجدای ازما نیست .اوروح هستی است ولذا هستی در جریان است .او ماقبل ندارد چون آغازین است او منتها ندارد چون ابدی است .او علم است وقدرت است چون همه هستی دارای علم وقدرت است .او یکتاست چون همه جا هست وموجودی که همه جا هست یکی است .
به هر چه نگاه کنید اورا می بینید چون جلوه اوست وخود اوست .این مطلب ادامه دارد....
2 کاربر از این خوشم آمد